کافو: نیمار نمی‌تواند کاپیتان تیم ملی باشد

By | اکتبر 17, 2016

کافو: نیمار نمی‌تواند کاپیتان تیم ملی باشد

روزنامه خبرورزشی / علیرضا روش؛ حدود ۱۴ سال از زماني كه جام‌جهاني‌ را در يوكوهاما بالاي سر برد، مي‌گذرد. كسي كه دو بار جام طلايي را يك بار در سال ۱۹۹۴ و ديگري سال ۲۰۰۲ لمس كرد. كافو امروز از سطح اول فوتبال فاصله گرفته و ترجيح مي‌دهد به جاي فعاليت جدي در عرصه مربيگري، از زندگي‌‌اش لذت ببرد. به همين خاطر بود كه مدافع راست سال‌هاي نه‌چندان دور سلسائو به درخواست مجله «FOUR-FOUR-TWO» پاسخ مثبت داد تا در اتاقش كه پر از پيراهن و توپ‌هاي مختلف يادگاري بود، به همه سؤالات جواب دهد.

* اين حقيقت دارد كه وقتي جوان بودي در پست هافبك بازي مي‌كردي؟ اگر درست است، چطور به دفاع رفتي؟
من به عنوان بال كناري بازي مي‌كردم. يك روز دفاع راست سائوپائولو مصدوم شد و سانتانا سرمربي تيم از من خواست جاي او بازي كنم. با وجود اينكه از بازي در آن پست لذت نمي‌بردم و ياد گرفته بودم توپ‌ها را ارسال كنم اما به سانتانا اعتماد كردم. بعد از اينكه پائولو روبرتو فالكائو من را به تيم ملي برزيل دعوت كرد، فهميدم سانتانا حق داشته است. هيچ چيز به جز بازي براي تيم ملي برزيل برايم اهميت نداشت.

* جايي نوشته شده بود تو در ابتداي راهت به رئال‌مادريد لينك شده بودي ولي آنها با ويتور كه جانشين تو در سائوپائولو بود، قرارداد بستند. از اين اتفاق ناراحت نشدي؟ فكر مي‌كني اگر به رئال مي‌رفتي، فوتبالت چه مسيري را طي مي‌كرد؟
كسي چه مي‌داند اوضاع چطور پيش مي‌رفت؟ شايد شرايط بدتر مي‌شد و قهرمان جام‌جهاني‌ نمي‌شدم. طبيعتاً ناراحت شدم. رئالي‌ها با من صحبت كردند اما رئيس باشگاه سائوپائولو گفت اگر جواب مثبت بدهم، از سمتش استعفا خواهد داد. برايم جالب بود كه مي‌ديدم آن‌قدر مهم شده‌ام اما هنوز دلم مي‌خواست به مادريد بروم.

* به عنوان بازيكن تعويضي در فينال جام‌جهاني‌ ۱۹۹۴ به زمين آمدي اما در آن تورنمنت زياد تجربه بازي نداشتي. استرس نداشتي؟
وقتي مربي كارلوس آلبرتو پريرا به من گفت: «جورجينيو مصدوم شده، برو گرم كن» اولين واكنش من اين بود: «كي؟ من؟» سپس يك نفس عميق كشيدم و به او گفتم آماده‌ام. ۴۵ روز با تيم بودم و سخت تمرين مي‌كردم. قبلاً مقابل آمريكا و هلند بازي كرده بودم و آمادگي داشتم. بازي در فينال هميشه خاص است.

* شب فينال جام‌جهاني‌ ۱۹۹۸ در پاريس چه اتفاقي افتاد و تيم چقدر از آن ضربه خورد؟
رونالدو تشنج كرد و من جزو اولين نفراتي بودم كه به اتاقش رسيدم. سزار سامپايو داشت زبان رونالدو را از گلويش بيرون مي‌كشيد و روبرتو كارلوس نااميدانه كنارش ايستاده بود. اين صحنه ترسناكي بود كه در روز بازي هنوز در خاطرمان مانده بود. ما فكر مي‌كرديم رونالدو بازي نكند اما دكتر مخالف بود. رونالدو در رختكن به زاگالو گفت آماده است تا بازي كند. همه گيج بوديم اما چطور مي‌توانستيم به بهترين بازيكن جهان نه بگوييم. فرانسه اما شايسته پيروزي بود.

* رونالدو يا روماريو؟ كدام‌يك بهتر بودند؟
آنها دو نابغه و قهرمان جهان بودند. روماريو به خاطر سرعت تصميم‌گيري در محوطه جريمه توجهم را جلب كرد. وقتي مقابل او بازي مي‌كردم، خيلي اذيت مي‌شدم. رونالدو متفاوت بود ولي من مقابلش بازي نكردم اما او هم به اندازه روماريو خاص بود.

* چه اتفاقي افتاد كه قبل از جام‌جهاني،‌ كاپيتاني برزيل از تو گرفته شد؟
بعد از حضور لوئيس فيليپه اسكولاري اين اتفاق افتاد. او بازوبند كاپيتاني را از من گرفت و به امرسون داد. اسكولاري پيش من آمد تا توضيح بدهد اما گفتم مشكلي نيست. چيزي كه من مي‌خواهم، اين است كه يك بار ديگر قهرمان جهان شوم. او انتظار چنين جمله‌اي را نداشت و ما با هم دوست شديم. او در جريان تمرينات پيش من مي‌آمد و نظرم را مي‌پرسيد. سپس قبل از جام‌جهاني‌ امرسون مصدوم شد و بازوبند به من رسيد.

* آيا اين حقيقت دارد كه بازيكنان ميلان در بين دو نيمه فينال استانبول در رختكن جشن قهرماني گرفتند؟
بله حقيقت دارد. ما سه گل خوب زديم و فكر كرديم روز ماست. وقتي ليورپول گل اول و دوم را به ‌ثمر رساند، تحت تأثير قرار گرفتيم. وقتي كه گل سوم را خورديم، اصلاً باور نمي‌كرديم. تقصير ميلان نبود، ليورپول شايسته آن بازگشت بود.

* از بين همه بازيكنان فوق‌‌العاده‌اي كه در تيم ملي برزيل كنارشان بازي كردي، كدام‌يك را بيشتر دوست داري؟
ريوالدو. او كارهاي عجيب و غريبي مي‌كرد. او بسيار خجالتي است و كسي نمي‌داند چرا آن‌قدر خوب بود. وقتي ريوالدو آماده بود برزيل يك گام بزرگ براي شكست دادن رقبا برمي‌داشت.

* آيا بازيكني بود كه دوست داشتي كنارش بازي كني ولي فرصتش پيش نيامد؟
زيدان و مارادونا. سال ۱۹۹۰ با پله بازي كردم. پله با من خيلي سخاوتمند بود. چيزي بهتر از بازي كنار بزرگان در ورزش ما وجود ندارد.

* آيا فكر مي‌كني نيمار كاپيتان خوبي براي برزيل است؟
حقيقتاً من مخالف اين هستم كه نيمار كاپيتان باشد. او شخصيت يك رهبر را ندارد. ما نياز داريم تا اين مسئوليت را از روي دوشش برداريم. او بزرگترين چهره فوتبال برزيل در يك دهه اخير است اما در حال حاضر به جاي رهبري، بايد بازي كند. ميراندا و داويد لوييز شخصيت بهتري براي كاپيتاني دارند.

* ركورد ۱۴۲ بازي همراه با كاپيتاني براي برزيل، تا چه زماني ادامه پيدا خواهد كرد؟
براي مدتي خواهد بود اما نيمار مي‌تواند آن را مال خود كند. هنوز سه جام‌جهاني‌ ديگر پيش‌ روي نيمار است و اگر اين اتفاق بيفتد من آنجا مي‌روم و جشن مي‌گيرم.