گودرزی: نمی‌خواهم دستِ خالی از کُشتی بروم/ خادم با هیچ کُشتی‌گیری تعارف ندارد

By | خرداد ۱۰, ۱۳۹۷

علیرضا گودرزی در گفت‌وگو با خبرنگار ورزشی خبرگزاری فارس، درباره قهرمانی در مرحله نهایی انتخابی تیم ملی کشتی آزاد با وجود سومی در مرحله اول گفت: متاسفانه چند روز پیش از آغاز مرحله اول انتخابی در حین فوتبال بازی کردن کشاله ران پایم پاره شد و تا شروع مسابقات نتوانستم تمرین کنم. با دستور محسن کاوه تنها فرنگی تمرین می‌کردم و حتی نمی‌توانستم مرور فن کنم.

وی ادامه داد: فقط می‌خواستم در مرحله اول کشتی بگیرم تا سهمیه مرحله نهایی را کسب کنم. در مرحله نهایی هم ۳ کشتی گیر بیشتر نبودیم؛ من روی تمام حریفان کار کرده بودم و تمرینات خوبی انجام داده بودم و با برنامه روی تشک آمدم. محسن کاوه هم زحمات زیادی برای من کشید که امیدوارم بتوانم پاسخ این زحمات را بدهم.

گودرزی در پاسخ به این سوال که با توجه به اینکه در سال ۲۰۱۱ حضور در مسابقات جهانی را تجربه کرده است، در حال حاضر یکی از قدیمی‌ترین کشتی‌گیران حاضر در اردوی تیم ملی است و  فکر می‌کند با این شرایط سنی کادرفنی به او میدان بدهد گفت: متاسفانه در این ۷ سال به خاطر بدشانسی‌ها و البته اشتباهات خودم فرصت‌های خوبی را از دست دادم. رباط پایم پاره شد و محروم بودم تا اینکه در سال ۲۰۱۵ که دوباره برگشتم و در لیگ کشتی گرفتم، اما رباط پایم مجدداً پاره شد تا سال قبل که دوباره تمرینات را از سر گرفتم.

وی درباره دیدار در فینال مقابل گلیج گفت: قبل از فینال کتفم آسیب دید و با مصدومیت روی تشک رفتم وگرنه پیروزی قاطعانه تری را به دست می‌آوردم. البته من روز فینال یک کشتی بیشتر با شریعتی گرفتم و با وجود مصدومیت مقابل گلیج به پیروزی رسیدم. البته کتفم مصدوم بود و خیلی فشار نیاوردم تا تشدید نشود. تنها کشتی‌گیری بودم که با همه مدعیان کشتی گرفتم و بدون باخت و با امتیاز فنی بالا در حمله و زیرگیری تمام حریفان را با اختلاف فنی بالا شکست دادم.

گودرزی درباره حضور دوباره‌اش در اردوهای تیم ملی و کار کردن با رسول خادم گفت: اردوهای تیم ملی واقعا سخت و تمرینات خادم سنگین است؛ او با هیچ کشتی‌گیری تعارف ندارد و نظم و انضباط در اردو حرف اول و آخر را می‌زند. تمرینات سخت و فشرده‌ای داریم؛ من هم دیگر نمی‌خواهم این فرصت را از دست بدهم و امیدوارم بتوانم خودم را به کادر فنی تحمیل کنم.

وی خاطر نشان کرد:‌ دیگر به سال‌های آخر کشتی گرفتنم نزدیک می‌شوم و می‌خواهم در این ۲ – ۳ سال باقی مانده جبران مافات کنم. کشتی‌گیرانی در این سال‌ها مدال گرفتند که من بارها آنها را شکست داده بودم، اما حالا آنها کجا هستند و من کجا؟ باید بارِ خودم را ببندم تا حقم را از کشتی بگیرم تا دست خالی نروم.

انتهای پیام/ر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *