۹ باارزش‌تر از ۱۰!

By | اکتبر 20, 2016

۹ باارزش‌تر از ۱۰!

روزنامه خبرورزشی / علیرضا روش؛ انگار از ابتدا براي گلزني طراحي شده بود. شماره‌اي كه هركس آن را به تن كرده نامش را در زمره بهترين گلزنان عصر خود مطرح كرده است. وقتي كسي شماره ۹ مي‌پوشد، مشخص مي‌شود مهاجم است و تمام هدف و برنامه‌‌اش در يك كلمه خلاصه مي‌شود‌؛ گلزني. شماره ۹ از ديرباز تاكنون متعلق به مهاجماني خاص بوده است. كسي چه مي‌داند، شايد آنها بودند كه به عدد ۹ اعتبار دادند.

آلفردو دي‌استفانو
«واقعاً نمي‌دانم من از پله بهتر بودم يا نه اما دي‌استفانو بود.» اين جمله معروف را ديگو مارادونا در پاسخ به مقايسه‌‌اش با پله به زبان آورد و رأي به برتري دي‌استفانو داد. بدون ترديد دي‌استفانو را بايد بهترين شماره ۹ تاريخ ناميد. دي‌استفانو در ۳۹۶ بازي رسمي براي رئال‌مادريد آمار فوق‌‌العاده ۳۰۷ گل را از خود به جا گذاشت تا خود پله برزيلي هم بعدها از او به نيكي ياد كند. مجموع بازي‌هاي دي‌استفانو ۷۰۹ بود كه با ۵۱۹ بار گلزني همراه بود.

هوگو سانچس
فصل ۱۹۹۰-۱۹۸۹ وقتي در مسير پنجمين آقاي گلي در ششمين فصل حضور خود در لاليگا بود، در ۳۸ بازي ۳۸ گل به ثمر رساند تا آماري عجيب ثبت كند. او اين شانس را داشت تا در هر دو تيم پايتخت اسپانيا يعني رئال و اتلتيكو بازي كند. سانچس مكزيكي در زمين همه كار مي‌كرد، از ضربه سر و ضربه آزاد گرفته تا قيچي برگردان، همگي در تخصص هوگو بود. اين شماره ۹ مجموعاً ۸۸۱ بازي انجام داد و ۵۱۶ گل به ثمر رساند.

گابريل باتيستوتا
رسم است كه در آرژانتين به بهترين بازيكن شماره ۱۰ را مي‌دهند. ديگو مارادونا، آريل اورتگا، خوان ريكلمه، ماريو كمپس و ليونل مسي همگي سوگلي‌هاي آلبي‌سلسته بودند كه به شماره ۱۰ خود مي‌نازيدند. گابريل باتيستوتا اما كاري كرد كه آرژانتيني‌ها به او و شماره‌‌اش احترام بگذارند. باتيستوتا در كشورش به اندازه شماره ۱۰‌هاي آرژانتين دوست داشته مي‌شود. آقاي گل كوپا آمه‌ريكاي ۱۹۹۱، در سري A هم پس از نشان دادن وفاداري‌‌اش به فيورنتينا و سپس قهرماني دراماتيك به همراه رم، با ۱۸۴ گل سرزمين چكمه را ترك كرد. لقب باتي‌گل برازنده كسي بود كه در ۵۵۴ بازي ۳۵۳ بار گلزني كرد.

پيپو اينزاگي
حتي اگر از فرگوسن هم لقب «متولد آفسايد» را دريافت كرده باشد باز هم نمي‌تواند دليل قانع‌كننده‌اي براي ناديده گرفتن گل‌هايش باشد. متولد آفسايد يك لقب ديگر هم داشت و آن «سوپر پيپو» بود. همه فكر مي‌كردند اينزاگي خوش‌شانس است و گل‌هاي ساده به ثمر مي‌رساند اما از روزي كه جنارو گتوزو مصاحبه كرد و از تماشاي فيلم حريفان چند روز قبل از بازي توسط پيپو خبر داد، كم‌كم به ارزش‌هاي اين شماره ۹ دوست‌داشتني پي برده شد. اينزاگي نه به خاطر دو گلي كه در فينال ۲۰۰۷ آتن مقابل ليورپول به ثمر رساند، بلكه به واسطه حضور در ليست بهترين گلزنان تاريخ ليگ قهرمانان اروپا نام خودش را جاودانه كرد.

رونالدو
هيچكس را در فوتبال نمي‌توانيد پيدا كنيد كه رونالدوي برزيلي را دوست نداشته باشد‌؛ حتي طرفداران بارسلونا. آمار و ارقام رونالدو ثابت مي‌كند يكي از بهترين شماره ۹‌هاي تاريخ بوده است. در هلند (۵۴ گل در ۵۷ بازي)، در اسپانيا (۱۵۱ گل در ۲۲۶ بازي)، در ايتاليا (۶۸ گل در ۱۱۹ بازي) و در بازگشت به برزيل (۷۹ گل در ۱۱۶ بازي) همه و همه آمارهاي گلزني رونالدو بوده است. رونالدو كه به واسطه ترشح هورمون چاقي به رونالدوي چاق نيز معروف بود، پس از اينكه فينال عجيب غريبي را در پاريس تجربه كرد، ۴ سال بعد در يوكوهاما جام جهاني‌ را بالاي سر برد تا به چيزي كه استحقاقش را داشت برسد‌؛ يعني بوسه بر جام طلايي.

گرد مولر
يكي از خصوصيات گرد مولر سرعت او در فاصله‌هاي كوتاه بود. در تيم ملي و بايرن‌مونيخ تنها كاري كه انجام مي‌داد گل زدن بود. مولر بود كه ۵۶۶ گل در ۶۰۷ بازي براي بايرن به ثمر رساند و با زدن ۶۸ گل در ۶۲ بازي براي آلمان غربي، يك ركورد خارق‌‌العاده ثبت كرد. او در جام جهاني‌ ۱۹۷۰ توانست ۱۰ بار گلزني كند و دو سال بعد در جام ملت‌هاي اروپا در فينال، دو گل به ثمر رساند و عنوان آقاي گلي را دريافت كرد. گرد مولر پادشاه فوتبال آلمان بود.

آلن شيرر
۷۹۷ بازي، ۴۰۹ گل. ۱۷ ساله بود كه در آغاز راهش با ساوتهمپتون مقابل آرسنال هت‌تريك كرد و نامش را بر سر زبان‌ها انداخت. فصل ۱۹۹۲-۱۹۹۱ با زدن ۲۱ گل نشان داد پديده‌اي جديد در فوتبال انگليس ظهور كرده است. او سپس به بلكبرن رفت و با انجام ۱۳۸ بازي در ليگ برتر توانست ۱۱۲ بار گلزني كند اما جايي كه متولد شده بود ارزشش را داشت تا يك دهه برايش بازي كند و امروز به تماشاي مجسمه‌‌اش در بيرون ورزشگاه سنت جيمز پارك بنشيند. شيرر با ۳۰۳ بازي و ۱۴۸ گل، بهترين گلزن تاريخ باشگاه نيوكاسل شد و سپس كفش‌هايش را آويخت.

فرانك ورتينگتون
با آن موهاي بلند و سبيل خاصش ظاهر آنچنان جذابي نداشت. درخشش ورتينگتون در قالب شماره ۹ در اواخر دهه ۶۰ و ابتداي دهه ۷۰ ميلادي رخ داد. ورتينگتون انگليسي ۲۶ سال به صورت حرفه‌اي فوتبال بازي كرد كه اوج آن به حضور در لسترسيتي برمي‌گشت. او پس از اينكه در باشگاه اول خود هادرسفيلد ۴۱ گل در ۱۷۱ بازي به‌ ثمر رساند، به لسترسيتي پيوست تا ماجراجويي جديدش شروع شود. فرانك از سال ۱۹۷۲ تا ۱۹۷۷ پيراهن لستر را به تن داشت كه حاصلش ۲۱۰ بازي و ۷۲ گل بود. بعد از آن فرانك يك ركورد عجيب در تعويض تيم از خود به جا گذاشت، به طوري كه در ۱۵ سال ۲۲ تيم عوض كرد؛ تيم‌هايي كه اكثراً انگليسي بودند. با اين حال گلزني‌هاي او در تيم‌هاي بولتون، ليدزيونايتد و بيرمنگام ادامه داشت. ورتينگتون حتي در مقطعي مورد توجه بيل شنكلي هم بود اما در تست‌هاي پزشكي ليورپول به دليل آسيب‌ديدگي رد شد تا مسير زندگي‌‌اش طور ديگري رقم بخورد.

جان چارلز
با قد و قامت بلندي كه داشت، در ابتدا در پست دفاع وسط بازي مي‌كرد. او از جوانان ليدزيونايتد مستقيماً به تيم اصلي راه پيدا كرد اما پس از ۳ سال بازي، در اكتبر ۱۹۵۲ به خاطر مصدوميت مهاجم تيم‌شان مجبور شد جلو برود. پستي كه جواب داد و او براي هميشه دفاع را به قصد گلزني رها كرد. استعداد اين بازيكن ولزي ناگهان شكوفا شد. سرعت، تكنيك، قدرت سرزني و بازي با پايي كه داشت، او را به دومين گلزن تاريخ باشگاه ليدزيونايتد تبديل كرد. در سال ۱۹۵۷ به مدت ۵ سال پيراهن يوونتوس را پوشيد و اميد اول گلزني توريني‌ها شد. جان آمار خارق‌‌‌العاده ۱۰۸ گل در ۱۵۵ بازي را از خود به جا گذاشت تا يووه ۳ بار اسكودتو را فتح كند. طرفداران قديمي يوونتوس هنوز هم چارلز را بهترين بازيكن خارجي بيانكونري مي‌دانند. چارلز در ۲۱ فوريه ۲۰۰۴ در ۷۲ سالگي درگذشت.